Tłumaczenie i synchro : kompaktowa
Jesli ktoś chce się pokusić o dokładniejsze synchro, zapraszam;)
Subtitles downloaded from www.OpenSubtitles.org
"Są rzeczy, których nie pojmie dorosły,
a które pojmie jedynie dziecko." Jean Diaz.
Alain Delon i Francis Lalanne prezentują:
"Przejście" w reżyserii René Manzora
w rolach głównych:
Mojemu synowi,
mojemu ojcu...
- Wiesz, że Elisabeth wyjeżdża w przyszłym roku.
To będzie dramat.
- Nie obchodzi mnie to. Znajdę sobie inną.
- Mówisz, że się z nią nie ożenisz?
- Nie mogę, jestem za mały
- Wiek nie gra roli przy ożenku.
- Głuptas z ciebie tato.
- Zatem poprosimy o jej rękę jej babcię.
- Jesteś w niej zakochany, czyż nie?
- Jesteś czy nie?
- W kim?
- Małej Elisabeth.
- No.
- Ale wiesz, powinieneś ją poślubić.
Będziesz wtedy mógł mieć dzieci.
- Serio?
- Nie, to nieprawda.
Nie możesz mieć dzieci na zamówienie.
- Szkoda. Byłoby fajnie mieć dzieci.
- A ona jest w tobie zakochana?
- Tak.
- Skąd wiesz?
- Całujemy się.
- Całujecie się? Gdzie?
- W szkole
- Nie, gdzie-w szkole. Gdzie-w policzek?
- W usta.
- W usta? To poważna sprawa.
Dajecie sobie buziaki czy się całujecie?
- Całujemy się.
- Całujecie się?
- Tu.
- A, dobrze...
Sól... nie przyniosłeś soli?
I gówno...
- Wyrażaj się tato.
- A więc ona cię kocha.
Tylko ciebie, nikogo innego. To pewne?
- Kiedy chłopak całuje dziewczynę,
to pierwsze pytanie, które powinien zadać.
- Ona całuje się tylko ze mną.
- Jesteś pewien? Skąd wiesz, śledziłeś ją?
- Tak.
- Wynająłeś detektywa?
- Ale z ciebie głuptas, tato.
- Więc skąd wiesz?
- Mam kolegów, którzy ją śledzili.- Ach, kolegów...
Ale wiesz nie powinieneś im ufać, bo skoro ją śledzą
to być może wcale nie dla ciebie.
- W sumie nie wiem dlaczego
ale zawsze bawi się z nimi.
- Ach i jeszcze się z nimi bawi!
Gdybym był na Twoim miejscu
przyjrzałbym się temu.
Spotkasz się z nią i powiesz:
więc, kogo tak naprawdę kochasz?
Mnie czy ich?
Wybieraj!
A ona odpowie:
"Davidzie, nie denerwuj się."
Oczywiście, że się denerwuję!
Mam dość tego, że bawisz się z tą bandą!
I wtedy ona zrozumie, że ją kochasz i powie:
Ale Davidzie, to z tobą jestem.
I uwierz mi, jeśli będziesz się nią opiekował,
to cię nie zostawi.
- Więc, dlaczego mama odeszła?
- Hm?
- Więc, dlaczego mama odeszła?
- Dokończ swoje śniadanie,
bo inaczej spóźnisz się do szkoły.
Dalej.
- Więc z którego jest roku?
- Nie wiem, ale to stary dom.
- Ale nie wiesz czy jest obciążony hipoteką?
- Nie mam pojęcia Patrick,
to ty jesteś agentem nieruchomości.
Ale jak żyję czegoś takiego nie widziałem.
Kiedy go zobaczysz oszalejesz.
Jest na totalnym odludziu, z widokiem na plażę.
Żywcem wyjęty z obrazu Magritte'a.
- Z czego?
- Nieistotne.
To magiczne miejsce.
David będzie zachwycony.
- Ja nie ufam magicznym miejscom.
Jeśli chodzi o Davida, naprawdę nie zamierzasz go zabrać dziś wieczorem na urodziny Catherine?
- Nie zostałem zaproszony.
- Słuchaj Jean, zrób to dla Davida.
To jego matka mimo wszystko.
- To on nie chce iść.
A poza tym wyjeżdża na wakacje tego wieczora.
- Mówiłem ci czy nie?
chyba znalazłem sponsora dla twojego filmu.
- Nic nie wiem o twoim sponsorze.
- To dość nadziany gość zajmujący się mrożonkami.
- Nie sprzedam go Patrick.
- No dobra, to gdzie jest ta twoja chałupa?
- Tam.
- "Zaproś nowego kompana"
- "Wymagana płeć:
- Mężczyzna - kobieta?"
- "Mężczyzna"
"Sprecyzowanie:
Solidnego tym razem"
"Adwokat, astronauta, bankier, bibliotekarz..."
- "Nic nowego w tym cyklu?"
-"Potwierdzam, aby uczcić nowy cykl
zostały zapamiętane zawody artystyczne"
Oooo tak... twórca,
artysta,
uwielbiam artystów
"Chcę listę pięciu najbardziej znanych osobistości
wraz z ich biografiami"
- " KERENSKY Nicolas: Rosyjski tancerz z Leningradu...
ECHIZO: malarz Hiszpański urodzony w Barcelonie...
PARKER James: żyjący w Liverpoolu angielski aktor....
DIAZ Jean: Pisarz i filmowiec francuski urodzony w Bayonne...
O'BIREN Cindy: piosenkarka z Nowego Yorku...
"Śmierć, która płacze"
JEAN DIAZ
- "Chcę wiedzieć wszystko
co dotyczy Jean'a Diaza"
- Nie martw się Davidzie, twój tata przyjedzie.
- Nigdy się nie spóźnia
- Coś w pracy musiało go zatrzymać.
Nie chcesz ze mną zaczekać w środku?
- Nie! Już jest!
- Udanych wakacji Davidzie!
- Do widzenia, proszę pani!
- Sprężaj się Davidzie.
Jak było tym razem?
Szkoła skończona?
- Spóźniłeś się.
- Wiem, ale miałem dużo pracy i...
- Nigdy wcześniej się nie spóźniłeś.
- Masz rację, ale mam coś dla ciebie.
- Zgadnij gdzie cię dziś zabieram.
Rzuć okiem na tylne siedzenie.
- To jest wędka.- Zgadza się.
- Czyja?
- Twoja.
- Tylko moja?
- Tak, i od dzisiaj to ty mnie wyżywiasz, ok?
- No dobra, jedziemy?
- Ale gdzie? - Nad morze,
chyba nie myslałeś, że będziesz łowić w pokoju?
- Nad morze? - Tak
- Tak, dzisiaj kupiłem dom akurat dla nas dwóch.
- Super!
- Rozmawiałem z mamą,
może się tobą zająć dopiero w połowie kwietnia.
- Genialnie!
- Dalej, zapinaj pasy.
- "Uszkodź system kierowania samochodu Jeana Diaza"
- "Błąd!"
"Obecnie nie zajmujemy się tym człowiekiem"
- "Włącz J. Diaza na listę."
- "Komenda przyjęta"
- Więc gdzie się dzieje ta twoja historia?
- Co? Jaka historia?
- Twoja bajka.
- Dzisiaj napisałem świetną scenę.
Dzieje się na plaży,
totalnie zasyfionej.
Wiesz, traktory, ciężarówki takie tam wszędzie po trochu.
- Takie co?
- A takie śmieci.
I w tym gównianym świecie...
To znaczy w tym świecie nad brzegiem morza
znajduje się dwóch bohaterów.
Ona i on.
Dwoje kochających się ludzi.
Wyglądają na szczęśliwych
Kochają się, więc mają gdzieś ten burdel, który ich otacza.
Jest i ptak, który przelatuje.
Gołąb.
Miejski ptak, cały zakurzony.
Więc są kochankowie, którzy się przytulają,
i ten gołąb który lata, lata i lata...
- Uważaj tato!
- Zbliżcie szklanki!
Wznieśmy toast za szczęście koleżanki.
Trzymaj kochanie.
A ja? A ja?
- Uważajcie! To kryształ bohemski!
- Catherine, szczęśliwego nowego... tzn. wszystkiego najlepszego!
- Wszystkiego Najlepszego! Zdrówko!
- Jest chociaż zimne?
Jest zimne?
- Catherine wyłącz telewizor.
- Nie zachowuj się jak mój były mąż.
- A poza tym włączyłam go tylko na czas deseru.
A co do deseru, to jak tam sobie chcesz.
- Deser! Deser! Deser!
- Dobra, dobra, już swerwuję! Już serwuję!
- Widziałem twoją reklamę wczoraj w telewizji, świetna.
Ona była świetna.
- Przestań, powiedziałam tylko dwa zdania.
- Ale za to jakie.
- Z "Gaspille" twoje zmartwienia znikną.
- No tak później właśnie to mówi,
- Przestań się ze mnie zbijać!
-... przypominam najwazniejsza wiadomość dnia
Jean Diaz padł ofiarą poważnego wypadku samochodowego..."
- Jean, Jean!!
David!
Tylko nie mój David!
Tylko nie David! Tylko nie David!
- Catherine...
- Tylko nie David!
- Catherine...
- Nazwisko Jean'a Diaza
znalazło się w oficjalnym raporcie policji
Głęboko zawiedziony naszym wiekiem
10 lat temu Jean Diaz
przestał kręcić filmy i pisać komiksy.
Manifest ten sam nazwał strajkiem obrazów.
Wiadomo, że od jakiegoś czasu
pracował nad nowym komiksem zatytułowanym "Krew",
który z założenia miał być przestrogą dla ludzkości.
- Tato...
- Catherine, zaczekaj!
- Przepuśćcie mnie!
- Przykro mi,
ale mamy rozkazy żeby nikogo nie przepuszczać.
- Ale tam jest mój mąż i syn!
- Przepuśćcie ją.
- Piąte piętro.
- Jestem przyjacielem tej pani.
- Jeden na pięć.
-Zmniejs zcie prędkość.
Potem zatrzymajcie krążenie sztuczne
- Tak
- Zatrzymaj krążenie sztuczne.
Ciśnienie jest w normie?
EEG?
- 12.
Niebezpieczeństwo minęło.
- Dobra rozgrywka. A teraz ja.
"Spadek ciśnienia tętniczego."
- Ciśnienie spada. Nie rozumiem.
- Defibrylator.
Gotowi do defibrylacji?
- Tak
- Do dzieła.
- I?
- Już dobrze. Ciśnienie wróciło do normy.
- Bądźcie gotowi do odłączenia sztucznego krążenia.
- Odetnij prąd.
- Co się dzieje?
- Milgrou? Dlaczego to nie działa?
- Nie mam pojęcia.
- "Awaria generatora prądu."
- "Komenda zaakceptowana."
- Szach i mat.
- Co się dzieje?
- Generator siadł.
- Krew jest czarna. Masaż.
Ciśnienie? - 4.
- Chory jest niespokojny. - Puls spada.
- To niemożliwe...
- Zatrzymanie akcji serca.
- Ma Pani coś?
- Nie.
- Nie!
- Teraz? - Nic.
- Co za porażka...
- Podnieś się.
- Jesteś dokładnie taka jak ją opisałem w filmie.
- Ukazuję się każdemu taką,
jaką mnie sobie wyobrazi.
- Co się stało z moim synem?
- Uspokój się człowieku.
Żyje.
- To ty zaaranżowałaś ten wypadek, prawda?
Dlaczego?
- Dla twojego dobra,człowieku. Dla twojego dobra.
Wiesz, poznałem cię, wiem tobie wszystko.
Znam twoje gusta, twoje opinie, pasje, rozsterki.
Bardzo podobał mi się film, który zatytułowałeś
"Śmierć, która płacze".
Widziałem go 5 razy.
Wydaje mi się być tak bliski temu
co widzę każdego dnia...
Dobrze wiesz,
że nie wybrałem sobie tej pracy sam.
Że Wy, ludzie
jesteście częściowo odpowiedzialni za jej istnienie.
Bo ja nikogo nie zmuszam żeby się zabił
jedynie w tym...
pomagam.
Tak,
sprowokowałem ten wypadek dla twojego dobra.
Żeby dać nam możliwość spotkania się.
Bo mogę być bardziej przydatny
niż sobie wyobrażasz.
- Przydatny? Jestem martwy.
- Śmierć i życie
są do siebie podobne jak wy dwoje.
A co byś myślał o śmierci,
która oferuje ci możliwość uratowania innych?
Nie odpowiadasz.
Byłeś bardziej rozmowny kiedy broniłeś swojego projektu.
Kiedy założyłeś, że jedyną siłą twojego filmu
będzie położenie kresu przemocy, mówiłeś...
- Jeśli mógłbyś sie skupić obrazach...
Może wtedy zrozumiesz jego sens.
Świat jest w niebezpieczeństiwe,
pozostało już niewiele czasu...
- Co zrobisz z tymi pięknymi słowami,
jesteś w stanie wyrzec się swojej misji ratowania świata?
Jesteś pewien, że potrafisz zrealizować ten film?
- Tak, oczywiście, ale...
- Więc trzeba to zrobić teraz.
- Ale jak?
- Nie przejmuj się takimi szczegółami,
poświęć się w całości tworzeniu swojego dzieła.
- Nie, nie wydaje mi się.
Jean Diaz nie umiera, pokonuje śmierć.
A w tej chwili najlepszym sposobem na jej pokonanie
jest powiedzieć nie.
- Odmawiasz.
A jeśli ci powiem,
że pewien czarujący chłopiec jest teraz w śpiączce?
- David? W śpiączce? Ale powiedziałeś, że...
- Powiedziałem, że żyje
i to prawda.
Jest aktualnie w rękach losu.
Orzeł czy reszka? Zginie czy umrze?
Decyzja należy do ciebie.
- Zrobię cokolwiek zechcesz.
- Zrobisz dla mnie ten film.
- Uratujesz mojego syna.
- Od razu lepiej.
- Umowa stoi?
- Sprawdź co pokazuje ostatni bilans rytmu serca.
- Pozwólcie mu samemu oddychać. Odłączcie go.
W porządku.
Oddycha samodzielnie.
- Niech ta ręka będzie gwarancją słowa, które mi dałeś.
- Wybudziłeś się kochanie?
Wybudziłeś?
Wszystkiego najlepszego Catherine.
Spotkanie z Patrickiem
- Cześć David, jak leci?
Za minutkę jestem do twojej dyspozycji.
Tylko zmyję maseczkę i jestem.
- Dobrze spałeś?
Czy ciągle tak samo?
Chcesz coś do jedzenia? Już minęła godzina.
David, w tej chwili masz ze mną porozmawiać.
Ja pytam, ty odpowiadasz!
Czy chcesz do jeść?
- Nie.
- Głośniej, nie słyszę!
- Nie.
- Jak to nie?
- Nie.
- Nie chcesz jeść.
- Nie.
- Jak chcesz, tak czy inaczej lodówka jest pełna,
jak będziesz głodny wiesz gdzie szukać
i przestań nosić kamizelkę...
- Proszę cię pozwól mi zrobić ci coś do jedzenia,
Bądź tak miły.
Robisz mi na złość, żeby się zemścić.
Myślisz, że mnie w ten sposób ukarzesz.
Masz mi za złe, bo taty już tu nie ma?
Dobrze wiesz, że uwielbiałam twojego tatę,
i że ciebie też kocham.
To co się zdarzyło między twoim tatą, a mną...
To coś głupiego,
Strasznie głupiego.
I dobrze wiem, że to moja wina.
Jesteś jeszcze zbyt mały, żeby to zrozumieć.
Zapewniam cię, że gdybym mogła, nie odeszłabym.
Teraz wiem, że można było tego wszystkiego uniknąć.
Ale powinieneś zrozumieć,
że teraz jesteś moją jedyną rodziną,
dlatego proszę cię
daj mi szansę.
- Mamo, teraz muszę ci coś powiedzieć.
- Możesz mi wszystko powiedzieć, robaczku.
- Obiecaj mi, że nikomu nie powiesz.
- Oczywiście, kochanie.
- Tatuś żyje.
Tylko jest gdzieś uwięziony.
- "KREW", czyli Testament Starego Szaleńca.
- Ten film dedykuję mojemu synkowi Davidowi
i jego potomkom.
- Patrick!
Dobrze, że jesteś tak szybko.
Muszę koniecznie z tobą porozmawiać.
Zamówiłam to dla ciebie.
- Co się stało?
- Chodzi o Davida,
martwię się o niego. Już nie wiem co mam robić.
Mówi tak dziwne rzeczy,
jak sobie o tym pomyślę przechodzą mnie dreszcze.
- Mówiłaś, że rozumiesz co go dręczy.
- Nie, nie chodzi o to co myślisz.
Teraz kiedy wróciłam,
wszystko się ułoży, jestem pewna.
David jest przekonany, że Jean żyje,
ale jest gdzieś przetrzymywany
przez Żebraczkę, która mu ucięła rękę.
- Przez Żebraczkę?
- Tak.
- No i?
- Jak to no i?
Co mam mu powiedzieć?
- Nie wiem.
Nic?
- Nic?
Nie mogę mu pozwolić w to wierzyć.
- Czemu nie?
Jean też wierzył w absurdalne historie.
Na przykład "Przejście".
Nie czytałaś "Przejścia"?
- Nie.
- To było coś.
Przed śmiercią mówił tylko o tym.
Był przekonany,
że istnieje przejście między życiem i śmiercią.
Między życiem a śmiercią.
Więc Żebraczka, przejście...
to wszystko miesza się z życiem.
Tak czy inaczej czemu nie powiedzieć,
Davidzie, wierz w co chcesz.
Jeśli to mu pomoże się z tym uporać.
- "Było słychać strzał...
... w latającym cyrku,
a potem nastała cisza.
Taka, jaka panuje w namiotach,
do których już nikt nie przychodzi.
Stary clown nie mógł znieść bezrobocia.
Społeczeństwo go zabiło,
tak jak on zabijał się wcześniej każdego wieczora
dla ich rozrywki."
- David?
- Brawo, to wspaniałe.
Dlaczego nie pokażesz mi efektów swojej pracy?
Nie ufasz mi?
Zawiodłeś mnie.Bardzo.
Jestem abstynentem;)(nie mogłam sie oprzeć;))
Myślisz, że nie wiem co robisz?
"A krew przelana przez ludzi będzie płynąć z ich ran,
niczym niewyczerpane źródło."
Jeanie Diaz, wielka to idea.
- Skąd o tym wiesz?
- On mówi.
Nigdy nie zastanawiałeś co się znajduje
za tymi kratami?
A więc są tam oczy.
Oczy, które cię obserwują.
- Oczy?
- Kamery.
Więc sam widzisz
możesz mi o wszystkim powiedzieć.
- Szpiegujesz mnie?
- A co myślałeś?
Nie mam wyobraźni,
więc posługuję się twoją.
Bo chciałbym wprowadzić twoje idee w życie.
- W życie? - Tak.
- Wprowadzę w życie scena po scenie,
wszystko co wymyśliłeś.
A ludzie będą żałować,
że cię wcześniej nie słuchali.
- Ależ ty niczego nie zrozumiałeś!
To tylko historia, żeby ich przestraszyć,
żeby dać im coś do zrozumienia.
Nie plan zniszczenia!
- To jest twoja interpretacja.
Każdy ma prawo do własnej.
Moja mnie całkowicie satysfakcjonuje.
Dzięki tobie uwolnię się od tego ciężaru,
który nosiłem od wieków.
Bo im więcej ziemi tym więcej śmiertelnego plonu do zebrania,
a im więcej do zebrania tym śmierć więcej zbierze.
- NIE!!!
- Mamo, chodź szybko!
Mamo, szybko!
- Co się dzieje?
- Ona tam jest! Za drzwiami!
- Ale kto?
- Żebraczka, która ucięła tacie rękę!
Nie mamo, nie pozwól jej wejść!
Wróciła po mnie!
Błagam, nie otwieraj jej!
- Trochę wam to zajęło.
Przysnęliście czy co?
Moge wejść?
- Oczywiście, wejdż. Przepraszam cię.
- To była ona, mamo przysięgam.
- David.
Więc Partick.
Co cię do nas sprowadza?
- Wpadłem tylko sprawdzić co słychać,
to wszystko.
- Poczekasz chwilę? Musze się ubrać.
- Jasne.
- David możesz chwilę zostać z Patrickiem?
- Więc co u ciebie?
- Dobrze.
- Co oglądałeś?
- Historie o latających talerzach.
- Wierzysz w latające talerze?
- A ty nie?
- No nie wiem.
- Wyglądają nieźle.
Ale jeśli to pralinki to nie powienienś ich jeść.
Słodycze psują zęby
- Tak czy inaczej mi wypadną.
- No, masz mleczne zęby,
a co z resztą?
- Później się zobaczy.
- W sumie masz rację.
- Wiesz, ostatnimi czasy twój ojciec czuł...
twój ojciec prosił mnie żebym ci coś przekazał gdyby...
Jakby to ująć...
gdyby musiał odejść.
Chciał żebym coś przekazał, ale tylko tobie,
nikomu innemu.
Dobrze, że twoja mama musiała iść do góry,
bo nie jest na bieżąco.
Jedyne co wiem to, że...
...że to kaseta wideo.
Nie chciał, żebym ją oglądał,
więc nic więcej nie wiem.
Trzymaj, to dla ciebie.
Nie zgub jej.
Była bardzo ważna dla Jeana.
- Myślisz, że tata poszedł do nieba?
- Oczywiście, że tak.
Twój ojciec był bardzo dobrym człowiekiem.
- Ja myślę, że go tam nie ma.
Nie zostawiłby mnie tutaj samego.
- Ale wcale nie jesteś sam.
Jesteśmy tu z tobą.
A jeśli nie jest w niebie to gdzie według ciebie?
- Nie wiem.
Ale wiem z kim jest.
Widziałem go w szpitalu.
Z Żebraczką.
- Żebraczką?
- Tą która mu ucieła rękę,
ale mama mi nie wierzy,
Wiem, że mi nie wierzy
- Nie, to nie tak.
Nie chodzi o to, że ci nie wierzy, ale...
jak ci to wytłumaczyć...
Wiesz, co twój ojciec mówił
na temat tych wszystkich rzeczy,
których nie może pojąć nauka i logika?
Te wszystkie dziwne rzeczy typu latające talerze i tak dalej?
Mówił: Są rzeczy, których nie pojmie dorosły,
a które pojmie jedynie dziecko.
Twoja historia z żebraczką,
to musi być coś w tym stylu.
Nie wymagaj od swojej mamy
albo ode mnie żeby to zrozumieć
nie jesteśmy w stanie.
Hej, jaka jest ta twoja Żebraczka?
- Ma wielki czarny płaszcz,
cały postrzępiony
i coś na głowie,
żeby chroniło ją przed deszczem,
coś jak ten twój,
ale nie widać jej twarzy.
Ma takie coś w ręce
długi kij z hakiem na końcu,
to właśnie tym ucięła rę...
- Świetnie,
wrócił do roboty.
- Cześć David,
Nie boisz się, prawda?
Pamiętasz kiedyś powiedziałem,
że nawet jeśli mnie już nie będzie na świecie,
zawsze z tobą będę przy tobie?
Pamiętasz?
Więc jak widzisz jestem.
Nie płacz Davidzie.
Samuraj nigdy nie płacze.
A przecież oboje jesteśmy samurajami, prawda?
Wytrzyj się.
Nie ręką, tylko chusteczką.
No właśnie.
Tak lepiej.
Kocham cię, wiesz?
Kocham cię jak 500 tysięcy kaset wideo
i 10 milionów taśm z albumami.
To dużo, nie?
Ale nigdy nie można kochać zbyt mocno.
Wiesz David,
zdecydowałem się zostawić ci tę kasetę,
bo pewnego dnia będę musiał odejść.
Nie chciałem zostawić jakiegoś papierka u notariusza,
u starego faceta z białą brodą,
który wszystko by ci wytłumaczył.
Wolałem ci to powiedzieć osobiście.
Poza tym on by niczego nie zrozumiał,
wziąłby mnie za szaleńca
i niczego by ci nie wyjaśnił.
Pamiętasz ten scenariusz,
nad którym pracowałem jak byłeś w szkole?
Więc wszystko co wiem o życiu
i wszystko o czym chciałbym ci przekazać jest właśnie tam.
Przeczytaj go.
Chociaż jak cię znam
to już byłeś na strychu i to zrobiłeś.
A teraz posłuchaj mnie dobrze.
Mogłeś zobaczyć o mnie wiele rzeczy w telewizji,
wiesz ludzie są zawsze mocni po fakcie.
Ale to co jest w tym wszystkim prawdą to,
że całe moje życie szukałem sposobu,
żeby zmusić ludzi do życia w pokoju
i nie ulegania nigdy przemocy.
I nie mam tylko na myśli tej,
którą możemy zobaczyć,
jak wojna.
Chodzi mi o tą ledwie widoczną przemoc,
której jest coraz więcej
i nie przestaje rosnąć w siłę.
Wiesz to tak jak rzucać papierek po cukierku na ulicę.
Mówisz sobie, że to nic takiego.
A potem kiedy widzisz ekipę sprzątającą
zastanawiasz się jak tak wielka ta góra śmieci powstać
i nagle przypomina ci się wyrzucony przez ciebie papierek,
całkiem mały.
I nie rozumiesz.
Ale przemoc w życiu
jest właśnie jak ten papierek,
nie zauważasz jak bardzo jest istotna
dopóki nie będzie jej więcej.
Jednak najgorsze w tym wszystkim jest to,
że mimo, że ludzie widząc tą górę śmieci
nadal nie przestają wyrzucać papierków na ziemię.
Jak już są sprzątnięte,
zapominają, że w ogóle istniały.
Tak samo szybko zapominają o wojnie,
torturach i podobnych sensacjach,
które widzą w telewizji.
To właśnie dlatego napisałem tą historią Davidzie.
Żeby nie zapomnieli.
Myślę, że nie mogę wrócić z miejsca, do którego idę.
Więc to ty nakręcisz ten film.
Jeśli zechcesz, jak urośniesz,
zachowaj go najlepiej jak umiesz,
jak testament starego szaleńca.
Ostatnia rzecz Davidzie.
Nie dawaj się za bardzo we znaki mamie,
kocha cię.
Zaopiekuj się nią dobrze.
Jeśli chodzi o mnie,
będę miał na ciebie oko stamtąd gdzie idę.
Jeśli myślisz o mnie tak mocno jak ja o tobie,
to pewne, że się jeszcze odnaldziemy.
Nie bój się.
Zaufaj mi.
Kocham cię, wiesz?
Kocham cię.
- Tato...
tato...
- A oto i jak kończy się twój film,
sceną powodzi krwii.
To dopiero pomysł.
Co?
Jest jeszcze w laboratorium?
Co on sobie myśli?
Nędznicy!
Ludzie!
Znalazł przejście, o którym nie wiedziałem.
- Balon dla malucha?
- Chcesz jednego, pchełko?
- Mogę trzy?
- Oczywiście. Które chcesz?
- Trzy czerwone?
- Czemu nie inne?
- Wolę czerwone.
- Wie, czego chce.
- Tak, ile płacę?
- 6 franków ślicznotko.
Dziękuję.
Na razie mały człowieku.
- Wiesz mamo bardzo cię kocham.
- Ja ciebie też bardzo kocham pchełko.
- "Izolacja Catherine i Davida Diazów"
-"Komenda zaakceptowana."
- Zobacz mamo, dom strachu, możemy tam iść?
- O nie kochany...
- Tak bardzo bym chciał.
- No dobrze.
- Dzięki mamo.
Jesteś najlepszą mamą na świecie.
- Daj balony.
W porządku? -Tak
- Dobrze jesteś przypięty?
- Tak.
- Nie będziesz się bać?
- Mam nadzieję, że nie.
- David!
- Mamo uważaj!
- David?
Odpowiedz, co się dzieje?!
David?!
- Proszę pana!
Prosze zatrzymać kolejkę!
Proszę zatrzymać kolekę!
Byłam z moim synem w środku, to się stało tuż...
tuż przed wyjazdem, przed ostatnim zakrętem.
Proszę ze mną pójść!
- Jeśli nie zatrzyma pan maszyny nie znajdę go,
rozumie pan?
Proszę ze mną pójść, szybko!
Na twoim miejscu bym zawróciła.
Twój syn jest w niebezpieczeństwie, człowieku.
A ciebie tu nie ma i nie mozesz go ochornić.
Wypadek nadszedł tak nagle.
- Nie waż się tknąć mojego syna! Czekaj na mnie!
Jeśli nie zabiję cię!
Zabiję cię! Zabiję cię! Zabiję cię!
Zabiję cię!
Nie waż się tknąć mojego syna!
- Jeśli chcesz, żeby był cały i zdrowy,
zawróć.
- Och, jakie to poruszające.
Wybacz, że przeszkadzam w tej
czarującej ekspresji ludzkiej duszy,
ale to co mam ci do pokazania
z pewnością cię zainteresuje.
Przyjdź do mnie.
Wejdź i czuj się jak u siebie.
Zrobimy sobie mały spacer.
Tu jest moja sala kontroli.
Tu nadzoruję wszystko
i mogę zrobić co tylko zechcę
dzięki tym wspaniałym maszynom,
które są owocem nauki.
Zacząłam od tej starej kosy,
a dziś moją bronią jest wideoinformatyka,
jednak wciąż mam sentyment do kosy.
Te ekrany,
odbierają obraz z całego świata.
Więc mogę stąd na przykład
prowokować ten lub inny konflikt,
interweniować w najważniejsze wydarzenia waszej planety
i z największą dokładnością kontrolować narodziny
i przede wszystkim śmierć ludzi.
- Nie
- Jak to nie?
- Nie masz takiej władzy,
wykonujesz tylko to co ci karzą.
- Co mi karzą?
A kto według niby zdecydował o twojej śmierci?
- Ktoś kto jest ponad tobą. Kto decyduje o życiu.
- Nie, to ja decyduję o śmierci ludzi i tym razem
To ja sprowokowałam twój wypadek
bez pytania kogokolwiek o zdanie.
- Więc to nie była moja wina?
- Nie, to ja decyduję o...
- Ty nie decydujesz o niczym.
A jeśli chodzi o mnie
kiedy wyjeżdżałem na wakacje z moim synem
nie miałaś prawa odbierać mi życia.
Nie jesteś moją śmiercią.
Nie masz nade mną żadnej władzy!
- Tak ci się zdaje?
W takim razie zobacz jaka jest moja władza.
Pamiętasz o tym projekcie,
na którym tak bardzo ci zależało?
O twoim testamencie, jak go nazwałeś?
więc skończyłem go za ciebie.Patrz.
- David!
Co zrobiłeś?!
- Ja was znam.
Jesteście z komiksu taty.
Tato!
- Davidzie! Davidzie!
Błagam cię nie rób tego, oni go zniszczą
Zrobię co tylko zechcesz...
Proszę...
- Już cię nie potrzebuję, człowieku.
Teraz gdy koniec świata się zaczął,
Ziemia sama się zniszczy.
Jak w twoim komiksie.
- Złamałeś pakt!
Nie masz prawa tknąć mojego syna!
Cofam dane ci słowo!
Nie!
- David...
David...
David!
David?
- Uwaga!
Nie!
- Nie, nie masz prawa!
- "Komenda zaakceptowana."
- Co robisz, człowieku?
- Ratuję mojego syna
i nie możesz mi w tym przeszkodzić.
- "Wyłączanie programu zniszczenia Ziemi."
- "Program zniszczenia Ziemi anulowany"
- Nie, nie, nie!!!
- Tato, nie zostawiaj mnie,
nie zostawiaj mnie.
- David!
- Rozkaz eliminacji Jeana Diaza
- "Błąd."
"Jean Diaz nie znajduje się na żadnej liście"
- David!
- Tato, gdzie jesteś?
Odpowiedz!
-"Przywróć proces zniszczenia Ziemi."
- "Błąd krytyczny. Obwody bazowe uszkodzone."
- Nie.
- David!
David!
- Tato!
- Nie...
- Jeśli będziesz o mnie myślał
tak intensywnie jak ja o tobie.
To pewne, że się odnajdziemy
Tłumaczenie i synchro: kompaktowa
Proszę uszanować moją ciężką pracę
i nie zmieniać napisów bez mojej zgody.
Przepraszam za wszystkie błędy.
Ze słuchu niełatwo wyłapać wszystko,
a francuzi mają to do siebie, że strasznie bebłoczą;)